![]() |
|
|
HI-CLASS
MAGAZINE COMPANY LIMITED
|
Good
Life at it's best
|
|
|
|
|
|||||
|
:::: Hi-Light :::: เรื่องเด่น :::: |
|||||
|
|
|
|
||||||||
|
|
|
|
||||||||
| Editor 270 | |||||||||||
|
นานมากแล้วที่ดิฉันไม่ได้กลับไปเยือนสถานศึกษาที่เรียนจบมา แต่เมื่อเห็นบัตรเชิญใบเล็กๆ จากนิสิตรุ่นน้อง(ซึ่งโดยอายุแล้วน่าจะเป็นรุ่นหลาน) นึกครึ้มอกครึ้มใจยังไงไม่ทราบ จึงตกลงใจไปร่วมพิธีรับน้องของคณะในปีนี้ ชื่อว่า งานศิลป์จุ่ม ที่มีธรรมเนียมปฏิบัติสืบทอดกันมานาน คือให้พี่ๆ ทั้งที่ยังเรียนอยู่และจบไปแล้ว ช่วยกันจุ่มสี แต่งแต้มสีสันเป็นลวดลายต่างๆ ไปบนเนื้อตัวและหน้าตาของบรรดาน้องใหม่ แล้วให้เดินเข้าแถวเรียงหนึ่งแห่เชือกขนาดใหญ่พร้อมกับร้องเพลงเชียร์คณะไปตามท้องถนน สมัยที่ดิฉันเป็นนิสิตอยู่นั้น รุ่นพี่เขาให้เดินไปแถวสยามสแควร์ หน้ามาบุญครอง เรียกสายตาผู้คนรอบข้างให้หันมาสนใจจนได้อายพอแรง แต่ดีว่าเราทำกันเป็นหมู่ใหญ่ จึงเฉลี่ยความเขินอายไปให้เพื่อนฝูงคนละเล็กละน้อยโดยทั่ว จนเหลือความอายส่วนตัวเพียงน้อยนิด นอกนั้นก็มีแต่ความสนุกตามประสาวัยรุ่น ไม่ได้คิดอะไรมาก นอกจากเป็นความทรงจำเล็กๆ ว่า วันหนึ่งเราเคยเดินขบวนเท้าเปล่า แห่เชือกเส้นใหญ่ร้องเพลงเหมือนคนบ้ากลางสยามสแควร์ ซึ่งชีวิตนี้คงไม่มีเหตุผลอันสมควรอันใดที่จะหวนกลับไปทำเช่นนั้นอีก เป็นที่น่าสังเกตว่า ประเพณีรับน้องของสถานศึกษาแทบทุกแห่ง จะมุ่งเน้นให้น้องๆ ทำกิจกรรมที่ดูประหลาดๆ น่าอับอาย หรือดูป่าเถื่อน โดยความพยายามแสดงอำนาจของนักศึกษารุ่นเก่าต่อนักศึกษารุ่นใหม่ และเพื่อสถาปนาโครงสร้างความสัมพันธ์ระหว่างคนแปลกหน้าขึ้น ด้วยระบบอาวุโส ผูกสมัครสร้างความเป็นพี่น้องร่วมสถาบัน ซึ่งโดยส่วนตัวดิฉันไม่เห็นว่าจำเป็น แต่ก็ไม่ได้มองว่าเป็นสิ่งเลวร้าย ตราบเท่าที่ไม่มีการละเมิดสิทธิส่วนบุคคลมากจนเกินทน ดังที่รู้ๆ กันว่า สถานศึกษาบางแห่งรับน้องกันถึงเลือดถึงตาย อย่างนั้นรับไม่ได้จริงๆ อย่างไรก็ตาม วัตถุประสงค์ที่ดีอย่างหนึ่งของประเพณีรับน้อง ก็เพื่อกระตุ้นให้เกิดความสามัคคีในหมู่คณะ ด้วยการกดขี่ข่มเหงแบบลวงๆ ของรุ่นพี่ ทำให้น้องใหม่ซึ่งอยู่ในสภาพผู้ถูกกระทำหัวอกเดียวกัน หันมาเห็นอกเห็นใจกัน รู้จักช่วยเหลือ ผูกสมัครรักใคร่กัน คล้ายๆ กับสูตร สถานการณ์สร้างวีรบุรุษ แต่อันนี้เป็น สถานการณ์สร้างความสามัคคี นั้นก็ได้ผลพอสมควร เมื่อหยิบเอาแบบแผนในการสร้างความสามัคคีของการรับน้อง มาพิจารณาเปรียบเทียบกับการสร้างความสามัคคีของคนในบ้านเมือง ก็เห็นว่าเป็นวิถีทางที่ไม่หนีกันมาก เหตุผลที่คนจะมาร่วมใจเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันในช่วงเวลาใดเวลาหนึ่งนั้น คือการได้ผลประโยชน์ร่วมกันหรืออีกนัยหนึ่งก็คือการเสียผลประโยชน์ร่วมกัน รวมถึงการมีศัตรูคนเดียวกัน และการตกอยู่ในสถานการณ์ที่เป็นรองด้วยกัน คนอ่อนแอสองคนเป็นเพื่อนกันได้ง่ายกว่าคนเข้มแข็งสองคน เพื่อนคนหนึ่งของดิฉัน ส่งอีเมล์เสนอแนะวิธีการสร้างสามัคคีกับให้คนไทยที่กำลังทะเลาะเบาะแว้งกันอยู่ในขณะนี้ด้วยวิธีง่ายๆ นั่นคือ วานให้อิหร่านแกล้งยิงขีปนาวุธพลาดมาตกแถวๆ เมืองไทยสักลูกครึ่งลูก รับรองว่าคนไทยจะเลิกทะเลาะกันเองเป็นปลิดทิ้ง หันมากอดคอกันทะเลาะกับอิหร่านแทน ดิฉันว่า ถ้าเกิดเหตุการณ์อย่างนั้นขึ้นมาจริงๆ ประเทศไทยอาจจะหายไปจากแผนที่โลกเสียมากกว่า ส่วนที่จะหวังให้มารักกัน ดีกัน คงต้องรอชาติหน้า ความคิดสร้างสรรค์แบบนี้ เพื่อนคงได้รับแรงบันดาลใจมาจากพิธีรับน้องสไตล์เลือดท่วมแหงๆ วศิน ศรีวราธนบูลย์ บรรณาธิการ editor@hiclassmagazine.com |
|||||||||||
|
|
|||||||||||
|
HI-CLASS
MAGAZINE
30 Sukumwit 85 Bangjak Prakanong Bangkok 10260 Tel. 662-7426438-9 _Fax. 662-331-1618 e-mail : editor@hiclassmagazine.com |